جشـنِ رنگ و طعـم، روایتِ هنـرمنـدی کارمنـدان امیـن
جشنـواره غـذای روز کارمنـد در مرکـز آموزشـی درمانی امیـن، فرصتـی متفـاوت برای فاصله گرفتن از روزمـرگـی های کاری و رقم زدن ساعـاتی سرشـار از نشــاط، صمیمیت و همـدلی میـان همکاران بود. این جشنـواره، میــزبان رنگارنگـی از طعم ها، عطــرها و فرهنــگ های اصیــل ایرانی بود. از غذاهای سنتـی و دستپخت های خانگـی تا خوراکـی های خلاقانه ای که هـر کدام با ذوق و سلیقـــه همکاران آراستـه شـده بودند. پشت هـر ظـرف، ذوق و هنــری نهفتـه بود که نشـان میداد کارمنــد، تنهــا عنـوانـی اداری، یک میـز و مجموعـه ای از فرمها و جـداول نیست. بلکه انسانی است با هنـر، خلاقیت، ذوق و دنیـایی از استعـدادها.
در کنـار عطـر غـذاها، لبخنـدها و گفتگـوهای دوستـانه، فضـای جشنـواره را گرمتـر کرد و برای سـاعـاتی، دغدغه های روزمـره کاری جای خود را به شـعفِ همراهی و با هـم بودن داد.
